Karlijn
Bijgeloof? Om gek van te worden!

Karlijn
Bijgeloof? Om gek van te worden!

‘Geen bijgeloof is ook een geloof’

Karlijn (38) is getrouwd en moeder van zoon Joep (10 maanden)

“Dat ik moeder wilde worden, was zo klaar als een klontje, toch duurde het tot mijn 32e voor ik de pilstrip demonstratief in de prullenbak gooide. Na een jaar intensief en met een glimlach ons best doen, stapten we naar de huisarts. Hij adviseerde manlief boxershorts te dragen, zo kon de boel lekker los in zijn broek hangen, ik kreeg als tip niet met mijn benen over elkaar te zitten. Verder moesten we vooral heerlijk blijven oefenen. Een jaar later zaten we weer bij hem aan het bureau. Zijn wijze raad had ons niet zwanger gemaakt. Onderzoek wees uit dat er geen kink in de kabel was. Het sperma van mijn man zwom als een dolle, ook met mijn eitjes was niets aan de hand. Lekker dan. Wat nu? Omdat IUI ons geen baby bracht, werd het IVF.

uit mijn hart

En toen begon het. Mijn bijgeloof. In die periode kreeg ik van mijn vriendin grappige sokken met honden erop. Bij het aanschouwen van dit vrolijke paar, wist ik, dit worden mijn geluksokken. Vanaf toen ging er geen controle, echo, punctie of terugplaatsing voorbij, zonder dat ze mijn voeten verwarmden. Iets wat ook de dokters opviel trouwens. Helaas, de eerste twee pogingen brachten de sokken geen geluk. Maar ik hield vertrouwen en besloot die zogenaamde held op sokken te blijven, ook bij poging drie. Tot het lot anders bepaalde. Het ziekenhuis belde met de mededeling dat het slim was meteen te komen voor een terugplaatsing omdat de bevruchte eitjes er zo goed uit zagen. Prachtig nieuws natuurlijk, maar we logeerden bij vrienden en er was geen tijd om voordat we in het ziekenhuis moesten zijn, langs huis te rijden voor mijn geluksokken. En daar had ik flink de pee over in. Deze poging zou hem wederom niet gaan worden.

Twee weken later kreeg ik een telefoontje. We waren zwanger. Van Joep. Wat een cadeau. Ik heb de sokken op zijn kamer gelegd. Als een grappige herinnering aan mijn mindfuck. Want hoever was ik heen om te denken dat sokken geluk brengen? Nou ja, mochten we ooit proberen Joep een broertje of zusje te geven, dan laat ik me never nooit meer verleiden tot het dragen van één of ander gelukding.”

Eén antwoord op “Karlijn
Bijgeloof? Om gek van te worden!

  1. Wat een goed verhaal! En zo herkenbaar ik heb een geluksonderbroek! Ook best lastig…. ik trek hem gewoon een keer niet aan kijken wat er gebeurd. haha

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *